Niet voor mijzelf, laat dat duidelijk zijn. Ik heb -zeker na vandaag en gisteren- het gevoel dat ik het echt getroffen heb met mijn kamer en zal dus niet snel veranderen van accomodatie hier. Maar aangezien Céline, mijn medestudente uit Gent die hier ook komt studeren dit semester, nog geen huisvesting heeft en de meeste verhuurders erop staan dat de kamer bezichtigd wordt voor ze toezeggen, probeer ik wat mee te helpen in het vinden van geschikte huisvesting voor haar. En dat is geen sinicure...
Gisteren ging ik naar Pully, een deelgemeente van Lausanne die aan het meer ligt. Op het plannetje had ik gezien dat ik vanaf de bushalte nog 200 meter zou moeten stappen. Helaas had ik op een gewoon stratenplan gekeken en niet op een geografische kaart. Deze laatste had mij namelijk kunnen attent maken of het feit dat ik beter met pikhouweel en bergschoenen zou vertrekken in plaats van de elegante pumps waarvoor ik gekozen had. Terwijl ik de lokale mount everest aan het bedwingen was (of zo voelde het toch) bedacht ik dat het eerste wat ik zou melden aan Céline die avond was dat ze maar beter een aantal kilo strooizout kon inslaan als ze in de winter buiten zou willen komen.
Eenmaal aangekomen bleek ik niet de enige te zijn die rondgeleid werd. Dat laatste zou mij -gezien de problematische huismarkt- ook sterk verbaasd hebben. De kamer op zich was zeker ok (en had een mooi zicht op het meer) en dat was te merken aan het gedrag van de andere kandidaten. Iedereen deed zijn uiterste best om zijn beste beentje voor te zetten. De glimlachen waren als gebeiteld op onze gezichten en elk raakvlak met de huisbaas werd genadeloos uitgebuit. Ik zag een poster van Kuifje hangen en rook mijn kans! U heeft hier al een Belg in huis, grapte ik! Hij lachte en begon over zijn bezoek aan België en zijn lidmaatschap van de Belgische vliegerclub. Ik deed alsof hij het interessantste verhaal ter wereld aan het vertellen was en smeerde hem ondertussen nog meer stroop om de mond en de anderen moesten het met lede ogen aanzien!
Helaas had ik -ondanks het charme-offensief waarbij het ardennen-offensief in het niets valt- de indruk dat hij liever een kandidaat in huis wou nemen die een heel jaar zou blijven. De uitslag van wie de kamer zou krijgen zal zondag volgen (want alhoewel het meneer was die ons rondleidde wil mevrouw toch beslissen).
Omdat de kans reëel is dat Céline de kamer in Pully niet zal krijgen, stond vandaag nog een andere kamer op het programma. Eenmaal ter plaatse aangekomen deed een vrouw van +/- 50 jaar de deur open, maar zij was niet eerst om mij te verwelkomen. Neen, het eerste dat mij hartelijk welkom heette was een kaasgeur die volgens mij doden terug tot leven kon wekken. De kamer op zich was klein, maar daar is op zich niets mis mee, maar gedurende de gehele rondleiding moest ik moeite doen om mijn maag onder controle te houden. Wegens de kaasgeur. Het kan zijn dat dit slechts een momentopname was, en dat de dame in kwestie eigenlijk net van plan was om aan haar kaasfondue te beginnen toen ik voor de deur stond, maar toch! Ze wist dat er vandaag een hele hoop studenten zouden langskomen en dan wil je toch je beste beentje voorzetten. Misschien dacht ze mij net te verwelkomen met de geur van kaasfondue... Maar de beslissing of deze geur een dealbreaker is of niet is natuurlijk niet aan mij en ik heb na mijn bezoek dan ook eerlijk verslag uitgebracht bij Céline en de beslissing ligt nu in haar handen. Al denk ik dat de tijd stilaan begint te dringen om iets te vinden en dat er hier niet zo veel ruimte is om kieskeurig te zijn.
Dit alles om aan de aandachtige lezers, en ondertussen waarschijnlijk ook trouwe fans, te demonstreren dat de huismarkt in Lausanne geen lachertje is!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten